Medicijnresten uit afvalwater ziekenhuizen

Medewerker Emma Ruiz in de container met de UVO-installalatie bij het ziekenhuis in Winterswijk

Grotendeels via het afvalwater van ziekenhuizen en andere zorginstellingen komt er jaarlijks 140 ton medicijnresten en röntgencontrastmiddelen in het Nederlandse oppervlaktewater terecht. Om dit probleem aan te pakken ontwikkelen Nijhuis Industries en Van Remmen UV Technology een UVO- installatie die medicijnen in afvalwater afbreekt.

De kern van het UVO-concept is een combinatie van ozon en ultraviolet licht. Het idee ontstond in samenspraak met het Waterschap Rijn en IJssel, vertelt Nadine Boelee, die namens Nijhuis Industries als onderzoeker bij het project betrokken is. “Daar maakt men zich toenemend zorgen over de stijgende hoeveelheid medicijnresten die uiteindelijk in het oppervlaktewater terechtkomt. Dat geldt zeker voor hun werkgebied in Oost-Nederland, waar relatief veel zorginstellingen zijn. Die toename is schadelijk voor dieren en planten die in het water leven en bedreigt de kwaliteit van het drinkwater en het grondwater.”

Voor Nijhuis Industries was het duidelijk dat het aanpakken van de medicijnresten met alleen ozontechnologie onvoldoende zou zijn. “Er zijn zoveel verschillende medicijnen dat er meerdere technieken nodig zijn, zoals ultraviolet licht (uv-licht). Met deze combinatie denken we ten minste 80 procent van de medicijnresten af te kunnen breken.” Van Remmen UV Technology brengt de uv-kennis in. Dit bedrijf houdt zich net als Nijhuis Industries bezig met waterbehandeling en -desinfectie.

 Brongericht

De veronderstelling van het UVO-project is dat het effectiever en efficiënter is om het probleem bij de bron aan te pakken, dus bij de afwatering van een ziekenhuis. “Bij een rioolwaterzuiveringsinstallatie komen allerlei soorten afvalwater bij elkaar. De concentratie van medicijnen is lager, zodat het moeilijker is om de medicijnen gericht af te breken. Dat lukt bij het afvalwater van een ziekenhuis beter, zeker wanneer je weet welke soort medicijnen op een bepaald tijdstip geloosd worden. Wanneer de concentratie het hoogst is, voeg je het meeste ozon en uv toe.”

Een brongerichte aanpak is ook goedkoper, zegt Boelee: “Een ziekenhuis loost gemiddeld 2 tot 15 kuub afvalwater per uur; een rioolwaterzuiveringsinstallatie al snel 800 tot 8000 kuub. Daarvoor heb je een veel grotere installatie nodig.”

Een derde argument voor een brongerichte aanpak is om te voorkomen dat bacteriën resistent worden omdat ze (te) lang in afvalwater verblijven dat rijk is aan antibiotica. Door de antibiotica meteen af te breken, voorkom je dat gevaar. “

Testfase

In het voorjaar van 2019 is de testfase in volle gang. Boelee: “Eerst testen we onze pilotinstallatie zeven maanden bij het Steekziekenhuis Koningin Beatrix in Winterswijk. Dan volgt een test bij de rioolwaterzuiveringsinstallatie in Winterswijk van Waterschap Rijn en IJssel. Eind 2019 is duidelijk of en wanneer de brongerichte aanpak de meeste voordelen biedt.”